Van Olifant tot Kerststol

Het was afzien. Zeventien weken aan een stuk alles op volle toeren draaiend houden. Gezin, College, school, Nyenyezi Ministry....Alle ballen in de lucht houden koste veel energie. We planden dus een tripje om er even uit te zijn, maar er kwam een kink in de kabel. Onze mooie Duitse Herder had 5 prachtige puppies...ze werden een voor een ziek en gingen dood. Slik! Een dag later gingen we er toch maar op uit, om het honden drama even te vergeten. Naar het Zuiden, daar waren we nog nooit geweest.
Na een prachtige rit langs en door het zuidelijke deel van de grote Rift Valley kwamen we in Majete. Daar leven de typische Afrikaanse dieren in een stuk ongerepte natuur. Zoals altijd rijden we gewoon zelf door zo'n gebied en spotten hier en daar de dieren. Veel verschillende soorten antilope, Kudu, Eland, Impala, Waterbuck, Nyala etc.

Toch nog iets te eten...

Het viel ons op dat er ook veel dode dieren her en der lagen, allemaal vanwege de extreme droogte (normaal gesproken regent het al een paar weken, tot nu toe was er nog geen regen gevallen). Geen water, geen eten. We draaiden een klein kronkelweggetje in, we roken verse ....en wisten dat de olifanten dichtbij moesten zijn. Er lag ook nog een boom over het weggetje, Cees en Joas versleepten die even. Voorzichtig reden we verder en zagen achter dichte struiken slurfen heen en weer zwaaien. Prachtig....maar opeens stond daar die zeven tonner!! Flapperende oren betekent gewoon "WEGWEZEN!!" Nummer twee kwam er ook aan, en samen begonnen ze op ons af te rennen, de grond trilde, het stof waaide omhoog en Cees....drukte het gaspedaal zover mogelijk in met de versnellingspook op achteruit!!! Zo knap, al die bochtjes in zo'n ruig terrein.....hij keek achteruit, ik vertelde hem door te blijven gaan (Rhode en Obed piepten van angst, Mozes en Joas ondergingen het avontuur stilzwijgend). Die BEESTEN bleven gaan!!!!!!! Eindelijk verminderden ze vaart en bleven staan. Het zweet gutste van Cees' hoofd en lijf. (Hier een filmpje)

Op zoek naar een slokje water

We hebben nog een paar uurtjes rond gereden. We zagen verder nog veel aasgieren (vanwege de dode dieren) en apen.
De volgende dag reden we naar Mulanje, een berg massief van zo'n 3000 meter hoog. We hebben er lekker door de jungle gewandeld, genoten van een waterval met bodemloze pool. Wat genoten de kids en Cees (ik ben een kou-kleum en geniet als ik hen zie genieten) van dat water!!!

Vertier voor jong en oud

Thuisgekomen zijn we maar eens met wat 'Kerst voorbereidingen" begonnen; de Kerststol staat in de oven (met spijs!). Ik zoek voor de volgende keer een makkelijker recept.....k heb de hele middag in de keuken gestaan...De "Kerstlampjes" en kaarsjes branden ook gezellig terwijl de fan op volle toeren (als er tenminste electriciteit is) ons koelte toe blaast. We hopen erg op regen, in eerste plaats voor de lokale mensen die afhankelijk zijn van hun maisvelden om de overleven. Het groeiseizoen is nu behoorlijk verkort, al zou de regen nu wel op gang komen...het is de vraag of het goed gaat komen. We hopen en bidden! Verder koelt de regen het geheel ook lekker af.
Nyenyezi Ministry heeft ook even vakantie nadat we vorige week een prachtige Kerstviering hadden. Omdat we niet met 700 kids in ons nieuwe gebouw passen deden we het voor het gebouw. Normaal gesproken verdelen we de hele groep in vieren en draaien dan twee programma's in twee groepen tegelijk. O, ja, dat heb ik misschien nog niet eens verteld; we hebben ons eigen gebouw in gebruik genomen!!!! Het is nog niet af, en dus ook nog niet officieel geopend, maar klaar genoeg om het te gebruiken!!! O wat zijn we blij en dankbaar!!!! Elke keer zagen we de boden van de geld pot en wilden we de werkers naar huis sturen, en dan kwam er weer een gift binnen, en konden we weer doorgaan. En zo vertrouwen we erop dat, omdat het Gods project is, het ook helemaal af zal komen! Het is heerlijk, zo'n eigen gebouw.Precies in deze tijd begonnen de Nyau ons te bedreigen en weg te jagen van het publieke terrein (waar we altijd onder de boom  onze programma's deden). Terug naar de Kerstviering; we hadden in de IBF gemeente een collecte gedaan en zodoende konden we voor alle 700 kinderen een kadootje kopen (Een stuk zeep, een zak pinda's en een lekker broodje). Wat een blijde gezichtjes! Een aantal ABC studenten komt vaak met me mee, ook deze keer, zij verzorgenden de boodschap en de muziek (Heb je ons horen zingen?!), een groep kinderen beelde het Kerstverhaal uit, compleet met costumes. De herders zaten rond een echt vuurje hun maiskolfjes te roosteren.
We zien uit naar 30 Dec, mijn ouders hopen dan te komen!  Heerlijk om wat dagen met eigen familie door te brengen. We missen familie en vrienden. We hopen zomer 2015 naar Nederland te komen voor een 8 weeks verlof. Dan zullen we hopelijk ook onze nieuwe familie leden leren kennen (heel wat babies geboren, broers getrouwd, relaties ontstaan...). Helaas moet Joas 3 januari weer op t vliegtuig naar Kenia....hij heeft het erg goed op school, geniet van de uitdagingen, maar mist HOME. Dat kun je helaas niet op de post doen,
Wij willen jullie allemaal een goede Kerst  wensen. Jezus; geboren om te sterven, voor mijn zonden. Wat een Goddelijke LIEFDE!    

Tijdens de terug toch van de waterval speciaal voor mij een gezins foto, gelukkig staan alle klachten er niet op...