28 mei 2015

mei nieuwsbrief


Lieve familie en vrienden,

Op de aftelkalender staan nog maar 24 lege hokjes. Dat betekent dat we over een maand in Nederland hopen te zijn (9 juni). We zien er heel erg naar uit om jullie, voor zover mogelijk is, weer te ontmoeten. En om onze nieuwe familieleden te leren kennen: een aantal nieuwe nichtjes en neefjes (die inmiddels al rondlopen en praten) en een paar nieuwe schoonzussen! Er is weer veel gebeurd in de twee jaar dat we weg waren. De eerste maand hopen we vooral in Zeeland te zijn, de tweede maand trekken we rond. Neem gerust contact op met ons via email voor een afspraakje. We hopen in Vlissingen een zendingsavond te hebben en in Houten een informele ontmoeting.

Op het moment van schrijven zitten we volop in de afronding van het schooljaar. Cees is heel druk met het lezen van 25 afstudeerscripties en het beoordelen van de verdediging van de presentaties door zijn studenten. Ook logistiek komt er een en ander bij kijken om alle scripties te distribueren en de verdediging te organiseren. Maar het is een mooi moment om het ‘eindproduct’ van de tweejarige opleiding te wegen; ook voor onze opleiding komen er veel verbeterpunten naar voren. Deze studenten hopen begin juni af te studeren met een Master of Arts in Christian Leadership. Ook hopen zeven studenten hun Masters of Divinity af te ronden. Drie van hen komen helemaal uit Liberia, waar ze eerst hun Bachelor op het ABC hebben behaald. Voor hun Masters moesten ze echter naar onze campus in Malawi komen. De behoefte aan Master opleidingen binnen Malawi is groot, en zeker christelijke programma’s zijn uniek. Cees, als programma director, is naast het doceren van Systematische Theologie, ook gemoeid met de accreditatie, de administratie, het aannemen van nieuwe studenten, ect.


Mirjam heeft een druk maar goed jaar gehad met groep zeven van de ABC Christian Academy, waar onze drie jongsten ook op zitten. Het is de tijd van boeken uit werken, rapporten maken, teamvergaderingen houden, klas (en kasten) opruimen en gewoon lesgeven. Het was erg leuk om met Social Studies les te geven over Papua. De kinderen vonden de meegebrachte spullen erg interessant: netten, grasrokjes, stenen bijlen, boombast schilderijen etc. Wie wat bewaart die heeft wat! Ze wisten al dat ze hun Nederlandse juf niet in het Chichewa voor de gek konden houden, maar dat ze ook nog Indonesische kende deed haar wel in achting stijgen…   

Rhodé bereidt zich voor op het gaan naar grade 7, junior high school. Ze heeft hard gewerkt en eindigt haar lagere school periode met prachtige cijfers. Obed kan prima Engelse boekjes lezen maar houdt het meest van rekenen en science. Elk beestje dat hij tegen komt kan rekenen op zijn interesse. Mozes heeft een talent voor taal. Hij is de jongste in de klas maar heeft de hoogste score voor lezen (Engels). Hij kan ook heerlijk spelen met lego of modder. Joas is een maand bij ons geweest waarna hij aan zijn derde (laatste) term voor grade 9 op RVA in Kenia zit. Hij doet het heel goed zowel academisch, sociaal en sportief. Maar hij mist zijn familie (te) veel. Als je als Mission Kid opgroeit bestaat het ‘gevaar’ dat je gezinsleden je beste vrienden zijn omdat anderen altijd komen en gaan. Een hele sterke gezinsband dus, dat voel je extra goed als je dan elke keer drie maanden van huis moet om naar school te kunnen. We moeten aan het eind van zijn schooljaar de balans opmaken. Jammer genoeg kan Joas niet gelijk met ons mee op verlof omdat zijn schooljaar nog vijf weken langer doorgaat. Hij komt hopelijk 11 juli aan in Nederland en blijft dan tot 28 augustus.


We zijn in overleg met onze zendende kerk als gezin twee weken in Mozambique geweest in april. Het was een oriëntatie op de behoefte aan en mogelijkheid voor theologisch onderwijs in Nampula. Omdat we na een twee dagen lange autorit bij aankomst gelijk van onze buidel met documenten werden beroofd, werd het een extra enerverend verblijf. Heel wat tijd ging op aan regelwerk met de politie, immigratie en de Nederlandse ambassade. Gelukkig was iedereen veilig en gezond en konden we bij een zendingsgezin verblijven zolang het duurde. Ook konden we iedereen ontmoeten die we wilden spreken. 

Het Kinder- en vrouwenwerk in Chinsapo waar Mirjam en Grace leiding aan geven werkt onder de naam Nyenyezi Ministry (nyenyezi betekent ‘sterren’). We denken daarbij vooral aan de tekst uit Daniel 12:3 “De verstandigen zullen blinken als de glans van het hemelgewelf, en zij die er velen rechtvaardigen, als de sterren, voor eeuwig en altijd.”

Op 23 mei is het multifunctionele gebouw, dat met behulp van verschillende sponsors tot stand is gekomen, officieel in gebruik genomen. Daarvoor waren de chiefs uit de omgeving en de hele community uitgenodigd. Sinds het dak er op zit (precies toen het regenseizoen begon) maken we echter al dankbaar gebruik van ons gebouw. Een paar vrijwilligers hebben de lokalen opgevrolijkt met educatieve muur schilderingen.


Opmerkelijk was de reactie van de hoofdman op mijn voorstel om de leeftijd maar wat te verhogen voor de kinderclub, want het aantal steeg ons als leiding een beetje boven het hoofd uit (800 kind tussen 4 en 16). “Nee, dat kun je niet doen, die kleintjes moeten jullie boodschap ook horen! Het zijn net akkertjes. Als jullie die niet inzaaien met het goede zaad, dan zullen anderen het doen met slecht zaad.” Hij heeft helemaal gelijk. Samen met Grace hebben we gebeden en gezocht naar meer hulp. Dat is verhoord. Momenteel hebben we vier leerkrachten in vaste dienst (ze krijgen een kleine maandelijkse vergoeding) en drie vaste assistenten (studenten van ABC). Naast het draaien van de Kinder-Bijbel-Clubs geven ze vier dagen in de week lees-en schrijfles aan zo’n 100 vrouwen. Die lessen worden altijd begonnen met gebed, Bijbelstudie en discussie. Een vrouw vertelde me eerlijk dat ze niets van het lezen en schrijven snapt, maar dat haar leven veranderd is nu ze God heeft leren kennen door de lessen uit de Bijbel. Ze heeft echte vergeving leren kennen en zodoende haar ‘schuldenaars’ kunnen vergeven. Een nieuwe ster is gaan schitteren in deze community! Bid u mee om nog veel meer stralende sterren en sterretjes?



Hartelijke groeten van Cees, Mirjam, Joas, Rhode, Obed en Mozes Molenaar

16 mei 2015

Outfit


 Welke vrouw staat er nou nooit eens ’s morgens voor haar kledingkast: “Wat zal ik vandaag eens aantrekken?” De outfit als probleem. Op de Internationale School waar ik lesgeef, dragen leerkrachten elke vrijdag een uniform. Dat scheelt me weer een minuut dubben en denken in de week. Eens in de twee jaar ga ik voor kleding shoppen, tijdens ons verlof. Ik ben niet zo modebewust en met een ‘zendelinge-portemonnee’ ga ik altijd voor de koopjes. Naar de maatstaven van de modieuze Zeeuwse Zij-en loop ik er misschien wat aandoenlijk bij.

Hier in Afrika ga ik vaak gekleed in originele (traditionele) jurken van bewerkt katoen. Mijn vriendin hier geeft me soms uit waardering voor mijn werk in haar dorpsgemeenschap een paar meter prachtige stof. Vergeleken met de vrouwen in het dorp heb ik een ‘prinsessen-garderobe’. Er hangen welgeteld dertig volle hangers in mijn kast, gewassen en gestreken. (En dat na het weggeven van 6 tassen kleding voor de slachtoffers van de overstromingen.) Bij mijn zusters hier hangen de omslagdoeken aan een kromme spijker in de vochtige, lemen muur. Aan het assortiment bloesjes en shirts aan die andere roestige spijker ligt geen enkele smaak of keus ten grondslag. Een kledingkeus-dilemma kennen ze niet.

Nu ons verlof er aan zit te komen begin ik me een beetje zorgen te maken over hoe ik straks het minst ga opvallen tussen de Hollandse dames? Ik denk dat een kledingbeurs voor mij de beste oplossing is. Alles wat daar te koop hangt kan toch nog geen jaren uit de mode zijn? Ik zal mijn vriendin een mailtje schrijven. Dan hoef ik straks alleen mijn maat en budget door te geven. Zie je, het komt helemaal goed met dat vraagstuk van mij. Ik ga voor de oud-fit! 

Deze blog verscheen eerder als column in Zij en Zeeuws