Voor het geval je het
niet weet, ik ben een onverbeterlijke digibeet. Dankzij mijn geduldige man red
ik het aardig in deze technologische wereld. Ik kende wat foefjes van Windows
XP; Windows 8.1 touchscreen vind ik maar verwarrend. Die veranderingen van
Windows drijven me vaak tot wanhoop!
Mijn interesse gaat meer
uit naar de echte ‘windows’ in het leven. Een wandeling naar de hut van een leesstudent.
Op een mat onder de boom een kopje thee drinken met zoete aardappel erbij. Een
vrouw die sinds kort echte vrede en vreugde kent, deelt haar verdrietige
verhaal. Wat heeft ze veel meegemaakt. En wie eigenlijk niet? Daarom is het zo
goed om de raampjes soms even tegen elkaar open te zetten. We kunnen immers
zoveel voor elkaar betekenen als we dat doen.
Ze vertelt over haar man
die overleed aan de gevolgen van alcohol. Over de pijn van lang honger lijden.
Over een schoonfamilie die op een slechte dag alle schamele spulletjes uit haar
huisje kwam weghalen. Wat een onrecht. Het leven in een Afrikaanse gemeenschap
is niet altijd zo romantisch als sommigen wel denken.
Ze is nog niet
uitgepraat. Twee jaar geleden hoorde ze van ons gratis leesprogramma. Onderwijs
betekent voor velen voorspoed. Hoopvol begon ze aan het programma, maar al die
rare symbolen blijven háár verwarren.
Voor haar is er een heel
ander venster open gegaan. Elke leesles wordt geopend met gebed en
Bijbelstudie. “Het is net of ik elke dag even in Jezus’ ogen kijk. Dan zie ik
zoveel liefde voor mij dat ik Hem de rest van mijn leven wil dienen.”
De buurvrouwen zijn
getuigen. Ze heeft zelfs haar schoonfamilie lief want ze groet en helpt hen als
dat nodig is. Dit soort windows scheppen juist weer hoop!
Deze column verscheen eerder in het Christelijke Lifestyle Magazine voor zeeuwse vrouwen; Zij&Zeeuws
