Uganda 'vacorientation'

De vleugels genomen, naar Oeganda. Ervaren, luisteren, zien, beleven, oriënteren, reflecteren, evalueren, LEREN! De 'boys', Cees en ik. Hoezo? Dat is een verhaal voor een andere keer. Momenteel worstel ik nog dagelijks met hoofdpijn, de ene dag redelijk, de andere dag pittig. Sinds nov 2021. Een fikse beproeving. Niet zonder bemoedigingen uit de hemel, vooral via het Woord. Ook deze reis niet. God  fluistert, luistert, spreekt en roept. Daar laat ik het even bij. De plaatjes vertellen de rest.

De volgorde van de foto's is niet chronologisch...de techniek en mn hoofd lieten me even in de steek.

Rolex (Roll eggs), favoriete streetfood van Oeganda

Obed koopt het liefst z'n lunch op straat; Rolex uiteraard!
Chapati, omelet, chapati, tomaat, zout en dan oprollen.

Voor al die Rolex heb je veel eieren nodig, 1400 stuks op de bagagedragen is geen probleem.

Gelukkig, op dit eilandje in Lake Victoria is een een school!

Kennismaken met het vissers dorpje op het eiland.

Vader en zoon, onmiskenbaar.

Sam neemt ons graag mee het meer op. (Nederland is 41.000 km2, Lake Victoria is 68.000 km2)

Het meer is een bron van inkomsten; vis! Maar, helaas, je kunt er niet in zwemmen vanwege Bilharzia.

Aankomst Entebbe, Uganda

Werelds langste rivier, de Nijl, die 6000 km verderop de Middelandse Zee in zal stromen begint hier. Een stuwdam voorziet Oeganda van energie. 

Frankfurt-Doha (Qatar)-Entebbe. Doha 44 graden Celsius, midnight!!

Op de evenaar en een hoogte van 1000 m is het klimaat heel prettig, gelijkmatig. Interessant dat water een meter links van de evenaar (op het noordelijk halfrond) linksom draait (kijk maar hoe het water in je gootsteen wegstroomt), en een meter rechts van de evenaar (op het zuidelijk halfrond) rechtsom. 

Kamperen in de wildernis, het rijk alleen (op wat aapjes na), heerlijk.

We eten wat de pot schaft; rode ui, tomaat, mango curry met rijst.

Op de savanne valt veel te zien. 

Buffels zijn erg alert, ze krijgen ondertussen een beauty behandeling van de kleine witte reiger. 

Omgeving op je in laten werken.

Oeganda heeft meer dan 50 (vulkaan) kraters, sommigen gevuld met water, zoet of zwavel. Anderen bebost of gewoon met gras begroeid.

Om de zon op te zien gaan moet je wel om 6 uur je tentje uit kruipen.  De betovering is altijd weer onbeschrijflijk mooi!

Banana Republic, wordt Oeganda ook wel genoemd. En terecht! De Bananebomen groeien zover het oog kan zien. Het zijn vooral de groene bananen die dienen als hoofdvoedsel (dagelijks brood). 

In Zambia en Malawi was de maispap (Nsima) hoofdvoedsel, hier in Oeganda dus Matoke (groene bananen, worden geschild, gestoomd in bananenblad en dan zo of gepureerd gegeten, het liefs met een pinda sausje)

Thee en koffie wordt ook veel verbouwd en geëxporteerd. 

Een afstand van 400 km leg je in 8 uur af, vanwege de vele vele dorpen waar de weg altijd doorheen loopt. Oeganda is recordhouder verkeersdrempels, je zou denken dat dat met alle potholes in de weg niet nodig zou zijn. Onze motor ging af en toe koken, dus het meegebrachte water kwam goed van pas.

Toen de kokende auto motor ons definitief stilzette konden we ons nog steeds verplaatsen, per Boda-Boda. Er rijden er miljoenen van rond, hét openbaar vervoer in Oeganda!

Het krioelt ervan, vooral in de stad (Kampala), ze zorgen altijd dat ze vooraan komen te staan bij een kruispunt zodat ze allemaal tegelijk kunnen wegscheuren. 

Een Bijbel-flanelplaten set meegenomen en aan een groep zondagschool teachers gegeven. Met een les story-telling met flanelplaten. Ze waren ongelooflijk enthousiast. Er werden nog 2 van die sets van onder het stof gehaald...die lagen er al 6 jaar, ooit gekregen van een bezoeker, maar zonder instructies. Ze hadden geen idee wat ze ermee moesten. Nu kunnen er drie kerken kinderbijbelclub houden en verhalen vertellen met platen erbij. Zo leuk!

De MAF heeft een speciaal plekje in mijn leven, zo ging in naar school, of juist na maanden weer terug naar mijn ouders, of logeren bij eenzame single zendelingen op verre posten. MAF Oeganda opereert vanuit Kampala, Cees maakt er voor zijn NET werk in het (onrustige, onbereikte noorden) ook gebruik van.

Heerlijk, de verse producten te koop,  aan de kant van de weg. De smaak van mango's en ananassen is niet te evenaren met wat je hier bij de groenteboer koop.

Een nieuwe groente uitproberen; rode 'spinazie', het was lekker (als je van spinazie houdt).

Geit is het meest verkochte en gegeten vlees, daarna varken en koe. Cees zoekt wat uit voor op de BBQ...de geitencurry van een paar dagen terug was niet helemaal goed gevallen.

Een wijk in Kampala, een stad met 3,5 miljoen inwoners. De gemiddelde leeftijd in Oeganda is 15 jaar, de bevolking groet exponentieel hard!

De eerste vraag die in me opkomt; zouden ze wel weten dat er Iemand is die vreselijk veel van hen houdt? Gelukkig stonden er in hun dorp 2 kerkjes, ze hadden nog keus!

3 weken op slippers !

De vissers gooien kundig hun net uit op het water, in de hoop op een grote vangst. 

Buffels zijn de meest agressieve dieren op de savanne. Indrukwekkend.

Deze 'lachebek' is het in-na-agressiefste dier van Afrika...ze kunnen met hun gigantische gewicht toch wel 30 km per uur rennen en stijle oevers op en af klimmen. We vinden het ook erg bizar om op steenworp afstand een dorp te zien liggen en vrouwen de was staan doen in het zelfde water...

Aan de rivier oever valt veel te zien, de dieren zijn actief. Grote families oliefanten komen hun dorst lessen. Pelikanen, reigers, marabu's, kingfishers etc pikken hier en daar en visje of parasietje mee. 

Je moet goed kijken maar dan zie je ons meest gezochte dier...het luipaard.

De boys voelen zich erg thuis, alsof ze nooit weg uit Afrika zijn geweest.