Moeten we nou echt iemand met
een stokje door de groep kinderen laten lopen en ieder die niet oplet een tikje
op het hoofd laten geven? Kan dat niet anders? Misschien wel, maar deze
‘let-op-tik’ werkt in de context waar ik kinderwerk doe. Kunnen we voor de bouw
van de community school niet de mannen inschakelen in plaats van die arme
vrouwen met loodzware emmers water op het hoofd (en baby op de rug) te laten
lopen? Technisch wel maar cultureel gezien niet. En zo zijn er duizenden
situaties te bedenken waar ik als leiding gevende voorkeur zou geven aan een
andere methode, maar waar ik mezelf steeds voorhoud; anders is ook goed. Je
kunt op verschillende manieren tot hetzelfde doel komen. Mijn maniertjes zijn
wellicht best effectief (en pedagogischer), maar ik vind het erg belangrijk dat
de lokale medewerkers hun eigen methoden ontwikkelen om hun eigen community tot
ontwikkeling en verandering te brengen. Daar gaat het mijn namelijk om. Daarom
luister ik heel veel naar mijn lokale vrienden en vraag naar redenen voor
keuzes die ze maken. Ik zie kinderen ontplooien en initiatieven nemen die
binnen hun context passen. Ze zijn inmiddels gewend geraakt aan mijn open
vragen. Dat is voor hen een nieuw fenomeen. Natuurlijk ben ik altijd bereid hun
vragen te beantwoorden met de kennis die ik uit het westen meebreng. En als een
door mij beoogd plan niet werkt, kijk en luister ik nog eens goed naar mijn
omgeving en denk dan ‘anders is ook goed’, misschien wel beter.
Deze 300 woorden verschenen als column in de Christelijke Lifestyle Magazine voor Zeeuwse vrouwen. Je beperken tot 3oo woorden is heel goed als het om een column gaat. Geen overbodige woorden, gewoon to the point. In een Blog mag ik lekker zelf bepalen hoeveel woorden ik gebruik. Dus ga ik nog even verder....
| zooo leuk was het in Nederland! |
Wij zijn als gezin twee maanden op verlof geweest. Wat een genieten! "Wat hebben we eigenlijk leuke familie, mam!" zei een van de kids. Auw, dat stak, snap je? Als gezin langdurig de zending in gaan kost veel offers. Daar heb ik het nog wel eens over. Het is ook een enorme verrijking! Alleen al het relativerings vermogen waar ik het in de column over had. Out of the box kunnen kijken, denken en handelen. Ik had bij aankomst weer zo'n leerzame meeting met mn vriendin en medewerkster Grace. Ze bracht raport uit over het rijlen en zeilen in de community in mijn afwezigheid. Overigens, op de dag van aankomst kreeg ik gelijk al nieuws dat de hekken die ons terrein beschermen voor ongewenste gasten was gestolen. Gewoon met een ijzerzaag uit de scharnieren gezaagd en meegenomen. Ontnuchterend.
Maar goed, aan het einde van de meeting heb ik denk ik meer van Grace geleerd, dan zij van mij. Een voorbeeld van onzelfzuchtige dienstbaarheid. Een vrouw die zich constant laat vullen door de Heilige Geest. Wij westersen weten het soms allemaal zo goed en beter met ons ontwikkelde verstand. Dingen anders doen? Als ik iets anders in mijn leven wil is dat het wel. Voordurend open staan voor het werk van de Geest, en daarvanuit dienen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten