"Met vallen en opstaan…"
Het deuntje speelt nog wel eens door ons hoofd, deze weken. "Lukt het vandaag niet, dan lukt het morgen wel." Het lijkt wel of het in Afrika geschreven is, of voor Afrika…
Wij gebruiken het vooral om elkaar te bemoedigen. Rhode bijvoorbeeld, voor wie Grade 4 (groep 6) echt te hoog gegrepen was (in het Engels) en nu een stapje terug doet. Vallen doet pijn en opstaan is soms een hele uitdaging. Ze heeft echt veel steun nodig.
En dingen een dag vooruit schuiven, dat leer je ook snel genoeg. Alles kost gewoon extra tijd. Bij het verlaten van Zambia in juni konden we de auto voor niet meer dan 3 maanden verzekeren voor in Malawi. Dat die maanden een dag geleden om waren werd ons fijntjes door een politie agent onder de neus gewreven. De eerste boete! "Zo zijn de regels." Om het te regelen zat ik vervolgens een hele morgen op een kantoortje te wachten.
Ook het zoeken naar een geschikt huurhuis neemt heel wat tijd in beslag. Niets internet, je haalt mijnheer of mevrouw de makelaar netjes bij kantoor op en gaat zo met jouw vervoer op zoek. Daarbij gaat de uitleg soms niet verder dan in de keuken te vermelden dat we in de keuken aangekomen zijn. Joas en Rhode vinden het ook leuk en maken duidelijk hun voorkeuren kenbaar. Hopelijk kunnen we aan het eind van de week een beslissing nemen.
Op deze manier leren we de weg al een beetje kennen. Vandaag hebben we een gasfles aangeschaft; de stroom valt regelmatig een paar uur uit. Ook moeten we zo ongeveer bij elk tankstation stoppen op zoek naar brandstof. Je rijd langs, trapt een keer op het gaspedaal zodat de pompbediende hoort dat je op diesel rijd, en houd je hand met de palm omhoog uit het raam. Als dat op dezelfde manier beantwoord wordt, trek je onverrichter zake weer op. "Zo is het spel."
Simpele dingen vertellen soms veel. Zo wordt er bij ons om de hoek een hotel afgebroken. Echt met bulldozer en kiepauto's. Ondertussen lopen er mensen over het terrein hier en daar een hele steen weg te bikkelen uit de brokstukken. Om een huis te bouwen…? Of, grappiger, maar ook veelzeggend: we kochten mango-jam, maar schrokken van het etiket: Made in Holland. Terwijl de mango's hier te kust en te keur groeien! Maar ja, hier is het soms ook wel teveel van 'dan komt het morgen wel…'
Hopelijk blijven we ook Hollands!
Obed kan intussen niet wachten tot we onze hond Lassy ophalen in Zambia. Hij heeft het er veel over. Mozes scharrelt graag met het dochtertje van de werkster. Op de markt valt ons blondje het meest op, maar heeft er ook het minst last van. Hij noemt het de 'Ida markt'!
Bedankt voor het meeleven, hartelijke groet,
Cees en Mirjam
Geen opmerkingen:
Een reactie posten