Regenseizoen

De wasmachine staat te draaien, wat heb ik daar naar uit gezien. Nu we in het regenseizoen zijn beland zitten we na elke flinke bui weer dagen lang zonder stroom. Een tropische regenbui is een hele belefenis. Oorverdovend lawaai op het zinken dak, takken breken af, bomen en elektriciteits palen vallen om, stromen modder spoelen langs en nemen alles mee wat ze tegenkomen, bakstenen muren storten in en de wegen staan blank. De hoop wasgoed groeit snel met een zes persoons gezin in de tropen.

Op International Day gingen onze kids natuurlijk voor ORANJE en KLOMPEN.

Ik had vandaag nog niet zoveel beweging gehad maar dat is helemaal goed gekomen. Om de wasmachine te vullen loop je 6 keer met een volle emmer van de ene naar de andere ruimte, dat is dan alleen nog maar voor de hoofdwas, voor de spoel was heb je weer 6 emmers nodig. Er staat te weinig druk op het water, daarom vult de machine niet vanzelf. Koken is ook een uitdaging, vooal als er ook even geen gas meer te krijgen is. Gelukkig hebben we veel ervaring met koken op houtskool vuurtjes, in een ogenblik heb ik zo’n vuurtje gereed en staat er een half uur later toch soep op tafel. Een een-pans-gerecht is dan wel de beste menu keus.

Eliya is altijd van de partij!

Toch zijn we blij met de regen want voor de mensen om ons heen is het een zaak van leven of dood. Iedereen slaat de hand aan de ploeg (in Zambia letterlijk, hier ploegt men niet maar wordt alles met de hand gedaan). Vandaag stonden er overal mensen voorovergebogen op de velden, duizenden maiskorrels verdwijnen in de grond. Elk hoekje grond wordt benut; op de velden, tussen de huizen, langs de wegen, overal. We hopen zo dat het een goed groei seizoen wordt! De verwachtingen voor de economie van Malawi zijn verre van rooskleurig. Er zijn een aantal fikse corruptie schandalen aan het licht gekomen. Terwijl de burgers zich vaak maar een maaltijd per dag kunnen veroorloven en snachts op een rieten matje op de lemen vloer onder een lekkend grasdak liggen, bezitten politici opeens meerdere luxe huizen en auto’s en worden er allerlei overdadige exotische reisjes gemaakt. Je snapt ergens ook wel dat donor landen dan de geldkraan dicht draaien. Degenen die daar geen schuld aan hebben worden echter wel het hardst gestraft.

Op ziekenbezoek bij een kindje van de club

Alle school gaande kinderen in Malawi hebben vandaag Kerst vakantie gekregen, ook de onze. Vier weken lang vrije tijd. Om te beginnen gaan we morgen gelijk maar een picknick bij een stuwmeertje doen. En verder hebben we nog niet zoveel plannen. Allerlei familie bezoekjes behoren voor ons niet tot de mogelijkheden. Kerst vieringen doen we ook niet aan (jawel, we hebben op school en in de gemeente al een viering gedaan). Geen dienst zelfs op eerste kerstdag, laat staan op tweede kerstdag. Ook niet met oud en nieuw...heel kaal dus. We zijn van plan om ons tentje op die dagen bij de Shire rivier op te slaan. Daar grazen s’nachts de nijlpaarden rond je tent (en laten altijd een poepspoor achter) en banjeren overdag kuddes olifanten langs. Die besluiten vervolgens vaak juist de boom naast je tent (die je voor de schaduw hebt uitgekozen) voor lunch te gebruiken. Weg schaduw.  Kamperen in Afrika is een heel avontuur maar tenmiste een betaalbare manier van er even uit zijn voor mensen zoals wij.

Ze draaiden ons de 'rug' toe...

Het water dat nu uit de kraan komt is modder dus laat ik de witte was nog maar even zitten. Nu we weer stroom hebben (en je weet nooit voor hoe lang, donkere onweers wolken pakken zich boven Lilongwe samen) maken we daar gebruik van. Alles wat op geladen kan worden ligt aangesloten; batterijen, oplaadbare lampjes, dvd speler, telefoons, computer. In de oven bakt kruidkoek, er staat muziek op, de vriezer ronkt en de kerstlampjes branden weer gezellig.

Het regenseizoen is een oase voor (on)gedierte. Kikkers, slakken, vliegen, krekels, mieren in alle soorten en maten (met of zonder vleugels), kakkerlakken ook in alle soorten en maten, duizendpoot beesten, rupsen in de meest wonderlijke kleuren, slangen, egeltjes, spinnen, termieten, schorpioenen en andere giftige enge beestjes waar ik de namen niet van weet....buiten maar ook binnens huis. Mozes riep een keer, “mama, er zit een eng beest in mijn bed” en ik zei eerst gemakshalve “veeg maar weg”, achteraf was ik blij dat hij dat niet durfde, het was een schorpioen. Vorige week werd Obed midden in de nacht wakker, “Mama, het kriebelt zo...”, over zijn bezweette hoofde kioelden honderden mieren.  Het hoort er allemaal bij hier.

Een bijzondere rups

Morgen preekt Cees in een kerkje in de community waar Grace en ik werken. We weten hoe belangrijke relaties zijn voor effective ministry. Donderdag vieren we Kerst met de kinderclubs en daar ben ik komende dagen nog wel even zoet mee....elke week zijn er weer meer kinderen, dus we bereiden ons voor op 500 kids. Ik hoop en bid dat het Goede Nieuws dat God Zijn Zoon gaf om kinderen van alle leeftijden (o tot 100 zeg maar) Verlossing en Vrede aan te bieden in de harten landt, wortel schiet en vervolgens vrucht zal dragen!

Iedereen een Schitterend Kerstfeest gewenst, waar dan ook!

Waar gaat het verhaal vandaag over?