Naamloos en onaanzienlijk

Toen ik vanmorgen het eerste hoofdstuk van de eerste Korinthe brief las werd ik zo enorm bemoedigd! Ik heb zitten huilen van vreugde. Natuurlijk heb ik dat gedeelte al eens eerder gelezen, deze keer kreeg het zoveel meer betekenis voor me! Lees het zelf ook even, met name vanaf vers 18.

Recent bevond ik mij onder een merkwaardige groep vrouwen. Dertig van de vijftig waren weduwen. Een vrouw had geen benen, zo was ze geboren. Een andere vrouw kwam aangestrompeld met behulp van een stok. Een blinde vrouw nam ook plaats. Toen kwam daar de vrouw zonder naam en begon met haar handen te gebaren en klanken uit te stoten. Toen ik nog beter naar de individuen keek zag ik nog meer ‘gebrekkigheid’. Wat een groep!

De chief (rechts) van het gebied was ook even komen luisteren. De kookploeg was te druk om op de foto te komen.

Ik mocht hen het evangelie uit leggen. Het woord van het kruis dat voor velen dwaasheid is, maar voor verschillende vrouwen in deze groep zal het een kracht van God tot behoudenis worden.

Met behulp van een ‘uitlegger’ kwam ik het verhaal van het naamloze vrouwtje te weten. Ze woont in een dorpje met nog meer ‘stommen’, haar kinderen kunnen ook niet praten. Ik vroeg waarom ze helemaal geen tanden meer had. De man die haar zwanger maakte was  vaak zo woedend dat hij haar regelmatig haar kleren ontnam en sloeg. Ze vluchtte dan naakt het bos in. Ze heeft zodoende wel negen miskramen gehad en al haar tanden verloren.

Wat weet deze vrouw van veiligheid, bescherming, liefde, begrip, aanzien, kracht en kennis van zaken? Niets zou je denken. Voor de gemeenschap is ze naamloos, stom, dwaas, zwak en onaanzienlijk.

Opeenst, terwijl we een eindje liepen, stond ze stil. Haar ogen begonnen te schitteren en ze wees steeds maar omhoog en legde dan haar handen op haar hart. Ze maakte daarbij hoge klanken en schaamde zich even niet meer voor haar tandeloze glimlach. Ik begreep het. Dankzij het werk van een pastor die Cees op Logos opleidt heeft zij het evangelie mogen horen en omhelzen, met beide handen! De pastor is op een goede dag, vier jaar geleden, het gebied in gefietst, heef gesprekjes met mensen aangeknoopt en is een gemeente begonnen. Ondanks waarschuwingen van anderen dat het een hopeloos gebied is. Er werden veel moorden gepleegd, er wonen veel gehandicapten...een gemeenschap die niet meetelt voor de wijzen van deze wereld.

Haar naam staat geschreven in het boek des levens! Hoe zal ze heten?

Na het getuigenis van het vrouwtje vroeg ik of ik een foto van haar mocht maken. Ze poseerde gewillig. Op het eerste gezicht een plaatje dat voor jullie weer een van de vele plaatjes had geweest. Na dit verhaal niet meer. Hebben jullie ook zo’n enorme drang om voor dit soort mensen te bidden? En voor de voorgangers en evangelisten die zich ontfermen over de onaanzienlijken.

Ik dank God uit de grond van mijn hart voor deze woorden:

“Het dwaze van de wereld heeft God uitverkoren, om de wijzen te beschamen, en het zwakke van de wereld heeft God uitverkoren om het sterke te beschamen. En het onaanzienlijke van de wereld, en het verachte heeft God uitverkoren...wie roemt, laat hij roemen in de Heere!”

 

Luisteren naar de boodschap van het kruis.

Dat is een prachtig en verrassend perspectief op de uitverkiezing!