Eerste blog 2015

Lieve allemaal, bij deze mijn eerste aflevering voor 2015, ookal zijn we inmiddels alweer in Februari beland. De Kerstvakantie lijkt alweer zo lang geleden....de tijd vliegt, het leven is enerverend.

Ik beweeg me dagelijk tussen twee of misschien wel drie werelden, dat maakt het boeiend en soms ook vermoeiend. Ik werk fultime als leerkracht op de Internationale school (ABCCA) waarvan de kinderen veelal uit de rijke gezinnen komen. Sommige leerlingen uit armere gezinnen met boven gemiddeld IQ die door ABC 'ontdekt' zijn hebben een sponsor waardoor ze toch Internationaal onderwijs kunnen krijgen en zo veel meer kans op een betere toekomst hebben.

Voor de klas.

vervolgens draai ik met mijn lokale vriendinnen en een stel ABC studenten de Nyenyezi Ministry, dat is gewoon het pure, rouwe Afrika waar armoede een zeer grote rol speelt in het dagelijks leven, waar het levens en ontwikkelings niveau heel erg laag ligt omdat bijna geen kind of ouder kan lezen en schrijven.

Voor de club.

Het vereist een hele hoop schakel werk, letterlijk (nu in het regen seizoen) en figuurlijk. Ons thuis-wereldje is een mengelmoesje van talen en tradities geworden.

ABCCA International Day, je ziet wel wie er in de meerderheid zijn!!!

Voor ons nieuwe Nyenyezi club gebouw. Inmiddels zitten er ook 'ramen' in hoor.

 We kijken terug op een heerlijk bezoek van mijn lieve ouders! Ze kwamen vooral om tijd met ons door te brengen. De twee nachtjes bij het meer waren lekker, nog net met zijn allen, voordat Joas op 4 januari weer naar school in Kenia vertrok. 

Opa en oma zijn er. Obed en Mozes checken even de cassava dat ligt te drogen.

Op de foto met de kerkeraad.

Cees is druk met zijn taak als directeur van het Masters programma. Een heel groot punt is de accreditering ervan bij de overheid. er vinden veel vergaderingen plaats en er druppen heel wat zweet druppels. Hij geeft het vak dogmatiek met veel plezier.

Pauze voor de masters studenten en hun professor. (er zijn zo'n 50 masters studenten in totaal)

De eerste graduates!

De kids kwamen thuis met prachtige raporten en van Joas kregen we ook een schitterende cijferlijst toe gestuurd. Hij heeft een fijne kamer genoot (die ook veel Bijbelleest) waar we heel dankbaar voor zijn. het afgelopen weekend zijn ze met alle jongens van de klas naar een Massai dorp op bezoek geweest. Daar hebben ze geholpen met de bouw van een office voor een school voor gehandicapten. Ze moesten hun eigen geit slachten en klaar maken en snachts sliepen ze in / op een droge rivier bedding. Op de achtergrond hoorden ze de hiyena's lachen. Ze hebben er met de chiefs van de Massai gepraat over 'man zijn'. Joas was erg onder de indruk van het feit dat die mannen allemaal al heel wat leeuwen hebben gedood (een bewijs dat ze waardig man zijn).

Vrouwen dag.

De gaar keuken.

Een grote pot Nsima, ik ging ook even roeren maar kreeg amper beweging in die massa! Dat is echt eigenlijk mannen werk.

Ik heb genoten van het lesgeven van een grote groep vrouwen in ons nieuwe Nyenyezi gebouw. We hebben eerst samen een maaltijd gekookt en daarna Bijbel studie gedaan. Voor veel vrouwen was dit een eerste keer en werd er heel aandachtig geluisterd. Als zo nu en dan de regen te veel herrie op het dak maakte gingen we gewoon heel hard staan zingen. Ik blijf me nog steeds een stijve hark voelen vergeleken bij de soepele dames hier. Ze zitten echt los in hun vel (behalve als ze op de foto moeten.....!!!!).

Genieten.

Moeders, oma's, tantes en verzorgers van club kinderen. We staan met ons gezicht naar het gebouw toe, vanuit het gebouw kijken we dus heerlijk de velden in. De wc's staan links.

Bij leven en wel zijn zullen we 10 Feb alweer zestien jaar getrouwd zijn!!!!!!